(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 24.1.1996 tarihinde yapılan ihale ile davalının Antalya Bölgesindeki Yaklaşık 500.000. abonenin endeks okuma fatura bildirimi, dağıtımı, enerji açma kapama, toplu mühürleme işlerini aldığını, 9.2.1996 tarihli sözleşme ile birim fiyatlarda her yıl toptan eşya fiyatları doğrultusunda artış yapılmasının kararlaştırıldığını, davalının yazısı üzerine 1997 yılı için yıllık artış oranın DİE tarafından %84.9 olarak bildirilmesi üzerine buna göre fiyat artışı yapıldığını, davalının 14.9.1999 tarihli fazla mesai ile fiyat artış oranının %78 olduğunun ortaya çıkması üzerine 13.977.551.163.TL ve KDV dahil 16.074.183.811.TL'nın istihkaktan tenzil edileceğini bildirdiğini, yapılan yanlış uygulamada müvekkili şirketin hiçbir kusuru olmadığını, iyiniyetli olarak istihkaktan taksitler halinde tenzilat yapılmasının kabul edildiğini, ancak tutarların geri alınmasında reeskont faizi uygulanacağının bildirildiğini faiz tutarının 10.724.565.710.TL olduğunu reeskont faizi talebinin yasal olmadığını, ayrıca yanlış uygulama nedeniyle davacının 3.564.600.965.TL fazla vergi ödediğini belirterek davalı tarafça istenen 10.724.565.710.TL reeskont faiz bedelinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafın yanlış uygulaması sonucu fazla ödemek zorunda kalınan 3.564.600.965.TL alacağın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacıya fazla ödenen 13.977.551.163.TL'nın iadesinin istendiğini davacının itirazının olmadığını, faiz uygulamasının yasaya uygun olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, hakedişlerin fazla ödenmesinde davacının herhangi bir kusurunun ve kötüniyetinin olmadığı, istihkaktan mahsubu yolundaki talebin kabul edilmesinden önce davacının temerrüde düşürülmediğini, fazla tahakkuk ettirilen istihkak nedeniyle davacının fazladan ödemek zorunda kaldığını iddia ettiği vergiler için ilgili vergi dairesi müdürlüğünden talep edebileceği gerekçesiyle, davacının davalı tarafça istenen 10.724.565.710.TL reeskont faizi talebinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının alacak davasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy