(1086 S. K. m. 74)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı sebeplerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belirli günde davacı vek. Av. Mehmet Ali Dinçer ile davalı vek. Av. Ayşegül Hacıömeroğlu'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, müvekkili şirketin 27.10.1994 gün 295 s. Turizm İşletme Belgesi sahibi olduğunu, 2643 s. Kanunun 16 maddesine göre davalı İGDAŞ'tan alınacak doğal gaz bedelinin en düşük tarife üzerinden ödenmesi gerekirken davalının faturaları yüksek tarifeden düzenleyerek tahsilatta bulunduğunu iddia ederek 2.000.000.000.-TL. fazla ödemenin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah talebi ile 173.106.619.238.-TL.'nin daha tahsilini istemiştir.
Davalı savunmasında 2643 S. Kanunun 16. maddesinin Anayasaya aykırı olduğunu, satışı yapılan doğal gaz bedelinin tesbitinin yürürlükteki tarifeye göre yapıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı İGDAŞ'ın davacıya 2634 S. Kanunun 16. maddesi uyarınca en düşük tarife üzerinden tahakkuk yapması gerekirken, yüksek tarife uygulayarak fazla ücret tahsil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, 27.10.1954 gün 295 no.lu teşvik belgesi sahibidir. Ancak bu belgenin davalı İGDAŞ'a hangi tarihte ibraz edildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda anlaşılamamaktadır. Bu halde öncelikle belgenin davalıya ibraz tarihi araştırılıp bu tarihten sonra fazla tahsilat olup olmadığının tesbiti gerekirken eksik inceleme ile düzenlenen rapora göre karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
Diğer yandan davacı alacağının reeskont faizi ile tahsilini talep etmiş olduğu durumda mahkemece avans faizine hükmedilmesi HUMK. nun 74. maddesine aykırıdır.
Ayrıca davalının davadan önce temerrüdü oluşmadığı gözetilerek 2.000.000.000. TL.'ye dava gününden itibaren faize hükmedilmek gerekirken, yazılı biçimde karar verilmesi de kabul şekli ile doğru değildir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerle hükmün davalı İGDAŞ yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 400.00. TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istem halinde iadesine, 04.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy