(2004 S. K. m. 72) (2634 S. K. m. 16)
Dava: Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 1991 yılından beri Turizm İşletme Bölgesi ile otel işleten müvekkilinin Turizm Teşvik Yasası kapsamındaki belgeli işletmelerden olduğunu ve taraflar arasında 1993 yılında sözleşme imzalandığını davalıya Turizm Teşvik Yasasına aykırı olarak yüksek tarife üzerinden ücret ödenmek zorunda bırakıldığını, oysa en düşük tarife üzerinden ödenmesi gerektiğini iddia ederek 1993 yılında yapılan abonelik sözleşmesinden itibaren fazla tahsil edilen miktardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000.000.000. TL.nın reeskont faizi ile davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, Turizm Teşvik Yasasının 16. maddesinin Anayasaya aykırı olması nedeniyle dosyanın Anayasa Mahkemesine gönderilmesini, istirdat talebinin taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine aykırı olduğunu ve davacının sözleşmeden doğan borçlarını hiçbir ihtirazı kayıt olmadan tediye edildiğini, davacının dahil olduğu ticari abone grubuna satılan doğalgazın Botaş'tan Sanayi abone grubuna satılan doğal gazdan daha pahalı fiyata satın alındığını ve davacının başlangıçta Turizm Teşvik Belgesini ibraz etmediğini ve bu yönde talepte de bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre taraflar arasında 31.3.1993 tarihli Doğalgaz Satış Abonman Sözleşmesi ve 11.10.2001 tarihli Doğalgaz Satış Sözleşmesi yapıldığı, davacının sözleşme yapılırken herhangi bir indirim yapılması ve Turizm Teşvik Yasasından faydalanmasını içeren bir dilekçesinin olmadığı, ancak 22.1.2002 günlü İGDAŞ Genel Müdürlüğüne verdiği dilekçesinde en düşük tarifenin uygulanmasını istediği öncesi herhangi bir talebi bulunmadığından indirim isteyemeyeceği anlaşıldığından 22.1.2002 tarihiden sonra yapılan ödemelerden dolayı Turizm Teşvik Yasasından faydalanması gerektiğinden davanın kısmen kabulüyle 4.152.471.494. TL.nın dava tarihinden itibaren % 70 ve değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine, 04.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy