(2004 S. K. m. 201)
Dava: Taraflar arasındaki takasa itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, TYT Bank A.Ş.'nin iflasından önce davalı Erbak A.Ş.'nin takas talebinde bulunduğunu, bu talebinin geçici yönetim tarafından kabulünün geçersiz olduğunu ileri sürerek 76.604.745.253.-TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevabında, Bursa 2. Ticaret Mahkemesinin 1998/9262 esas sayılı dosyasında aynı alacağın dava konusu yapıldığını, takas işleminin geçerli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre takas işleminin İİK.'nun 201. maddesi uyarınca geçersiz olduğu, davacının 49.550.093.839.-TL. alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanı kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kefil kefalet limiti ve kendi temerrüdünün sonuçlarından sorumludur. Kefillerinin hangi tarihte temerrüde düştüğü konusunda yapılan araştırma yetersizdir. Öncelikle temerrüt tarihli saptandıktan sonra ve kefillerinin borcuna uygulanacak faiz oranı sözleşmeye göre saptanıp davacının kefillerden talepte haklı olduğu miktar üzerinden karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yönlerin gözetilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacının temyizine gelince;
Bankanın kredi alacaklarına uygulanacak faiz oranı konusunda ikinci alacaklılar toplantısındaki teklif kabul edilmemiştir. Bu durumda banka sözleşme uyarınca akdi faiz ve temerrüt faizi isteyebilir. Sözleşme uyarınca talep edebileceği akdi faizin %250, temerrüt faizinin %375 olduğu bilirkişi incelemesi sonucu saptanmıştır.
Bu durumda bankanın asıl borçlu ve kefillerden alacaklı olduğu miktar saptanıp sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönlerin gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kefiller yararına, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy