(2004 S. K. m. 72/4) (1086 S. K. m. 290)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar ve davalı Mustafa K. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. Mehmet T. ile davalılar vek.Av. Ferda Ö.'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan Ahmet T.'ın davalı Soner G. yanında çalıştığını, davalı Av. Soner Gazi'nin alacaklı olarak takip ettiği birtakım icra dosyalarındaki alacaklarını 4.3.1998 tarihli protokol ile muris Ahmet T.'a temlik ettiğini, bu temliğin amacının alacakların tahsilini kolaylaştırmak olduğunu, murisin tahsil ettiği paraları Av. Soner G.'ye verdiğini, bu nedenle temlik edilen icra dosyalarındaki alacağın teminatı olarak Av. Soner G.'ye boş olarak verilen iki adet bononun bedelsiz kalması nedeniyle iadesi gerekirken üzerine Av. Soner G.'nin güvendiği isimleri yazıp icra takibine koydurduğunu, davalı Mustafa K.'ın meşru hamil olmadığını iddia ederek, borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili savunmasında, davalı Soner G.'nin davaya konu bonolarda sıfatı bulunmadığı için ona karşı husumet yöneltilemeyeceğini ve bonoların Ahmet T. ile aralarında düzenlenmiş olan 4.3.1998 ve 30.6.1998 tarihli protokoller ile de ilgisi bulunmadığını, davalı Mustafa K.'ın ise bonolar lehtarı Ahmet O.'dan ciro yolu ile alacağına karşılık devir aldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacıların dava konusu senetlerin murisleri tarafından davalı Soner G.'ye teminat olarak verildiğini kanıtlayamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılardan Mustafa K. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacıların dava konusu bonoların teminat olarak verildiği yolundaki iddialarını HUMK. nun 290.maddelerinde belirtilen delillerle kanıtlayamamış bulunmalarına ve karardan sonra açılmış bulunan ceza davasının bekletici mesele yapılamayacak olmasına göre davacıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı Mustafa K.'ın temyizine gelince;
Davalı tarafından başlatılan icra takibinin ihtiyati tedbir yolu ile durdurulduğunu ve alacaklıların alacağına kavuşması geciktirildiğinden İİK. nun 72/4.maddesi uyarınca alacaklı yararına tazminata hükmolunmak gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacıların temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı Mustafa K. lehine BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 400.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak, davalılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy