(2634 S. K. m. 16)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin T.C. Turizm Bakanlığından alınan 10.4.1986 tarihli Turizm İşletmesi Belgesi ile Çırağan Palace Hotel Kempinski-İstanbul adı altında 5 yıldızlı delux bir otel işletmesi olup, 2634 sayılı Turizmi Teşvik Yasası kapsamındaki belgeli İşletmelerden olduğunu, 3754 sayılı kanunla değişik 2634 sayılı kanunun 16. maddesi hükmüne göre davalı tarafından tahakkuk ettirilen 11.3.2002 tarihli faturadan itibaren dört adet fatura için düşük tarife uygulanmasına son verilip, yüksek tarife ücretinden faturalar tahakkuk ettirildiğini, bu faturaların tutarını ihtirazı kayıtla ödediklerini, davalının başvurularını reddettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 84.728.325.438.-TL. tutarındaki fazla ödemenin ödeme tarihlerinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan istirdadına, bu miktar ile borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 17.3.2001 tarihli ıslah dilekçesi ile 90.024.418.973.-TL.'nin davalıya ödenmiş olan fatura tarihlerinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davacının 90.023.422.827.-TL. yönünden davalıya borçlu olmadığının tespiti ile 18.168.547.320.-TL.'nin ödeme tarihi olan 11.3.2002 tarihinden itibaren, 23.712.715.317.-TL.'nin ödeme tarihi olan 9.4.2002 tarihinden itibaren, 23.144.095.942.TL.'nın ödeme tarihi olan 9.5.2002 tarihinden itibaren 24.998.064.248.-TL.'nin ödeme tarihi olan 11.6.2002 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte toplam 90.023.428.827.-TL.'nin davalıdan istirdadına, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Hükme konu olan tutarın geri alınması yönünden belirlenen miktar bakımından gerekçede doğru olarak ödeme günlerinden faiz yürütülmesi gerektiği vurgulanmış olmasına rağmen yanılgıyla faiz başlangıcına fatura tarihlerinin temel alınmış olması usule aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2 sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy