(2004 S. K. m. 72) (818 S. K. m. 490)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, dava dışı M. Adıgüzel ile banka arasında 1998 yılında düzenlenen Tarımsal Kredi Sözleşmesinde kefil olduğunu, bu sözleşme sonucu kullanılan kredi borcunun asıl borçlu tarafından ödenerek kapatıldığını ancak daha sonra 1999 yılında yeni bir sözleşme ile tekrar kredi kullandığını bu sözleşmede kefil olmadığı halde aleyhine takibe geçildiğini iddia ederek ikinci sözleşmede kefaletinin bulunmadığı ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının kefalet imzası bulunan 6.10.1998 tarihli sözleşme gereği davanın yersiz olduğunun ve davacının kefaletini sonra erdirdiğine ilişkin ihtarda veya ihbarda bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacının kefalet imzasının bulunduğu sözleşmeden tek taraflı olarak vazgeçme iradesinin bulunduğu iddiasının olmadığı, sözleşmedeki borç limitinin sonradan ek sözleşme ile arttırılmasının kefillerin sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı, kefilin sorumluluğunun kefalet limiti ile sınırlı olması gerektiği anlaşıldığından davanın kabulü ile dava dışı borçlunun takip tarih itibariyle bankaya 18.300.000.000.-TL. borçlu olduğu, davacı kefilin ise bu borcun 3.000.000.000.-TL'lik bölümü ile takip tarihinden itibaren %84,5 temerrüt faizi ve %5 BSMV'den sorumlu olduğu anlaşılmakla bakiye 15.300.000.000.-TL'lik bölümünden sorumlu olmadığının tespitine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Yeniden yapılandırma ile ilgili 4842 Sayılı Yasanın geçici 3. maddesi uyarınca davalı bankanın harçtan muaf olduğu düşünülmeden harçla sorumlu tutulması doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte belirtilen sebeple hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 11.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy