(2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi sözleşmesine dayalı olarak davalı Levent Güngör ile diğer davalıların miras bırakanı Çetin Güngör ve dava dışı borçlu Canan Atlı aleyhine takibe geçtiğini, Levent ve Çetin Güngör'ün borca ve takibe haksız olarak itiraz ettiklerini, borçlu Çetin Güngör mirasçılarının mirası reddetmediklerinden borçtan sorumlu olduklarını belirterek davalı ve davalıların miras bırakanının itirazlarının iptaline, 18.515.297.966.-TL.nın tahsiline, davalıların % 40'tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin davalı Levent açısından itirazın iptali talebinin asıl alacak yönünden kabulüne, asıl alacağa yönelik itirazın iptaline, faiz ve BSMV'ye yönelik itirazların ise 1.214.866.148.-TL. lık faiz ve 60.743.307.-TL.lık BSMV'ye yönelik itirazın iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına, asıl alacağa takipten itibaren % 165 temerrüt faizi yürütülmesine, diğer davalıların 12.000.000.000.-TL. asıl alacak, 880.000.000.-TL. işlemiş faiz ve 44.000.000.-TL. BSMV'ye yönelik itirazlarının iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden asıl alacağa takipten itibaren temerrüt faizi uygulanmak suretiyle devamına, fazla istemlerin reddine, davalı Levent'in asıl alacağın, diğer davalıların ise kefalet limiti olan 12.000.000.000.-TL.nın % 40'ı oranında inkar tazminatıyla sorumluluklarına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- İİK. nun 67/2.maddesi uyarınca hükmedilen miktar üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken, asıl alacak üzerinden tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 28.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy