(4857 S. K. m. 22)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla mesai ücreti ve genel tatil paralarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işe başlama tarihi 15.5.1996 olduğu halde 1996 yılının çalışılan günleri SSK prim cetvelinde görülmediği için kıdem tazminatı hesabında nazara alınmaması hatalıdır.
3- Davacının iş akdi işverence devamsızlık nedeniyle feshedildiği iddia edilmiş ise de işe devam föyünde büroya geldiği belirtildiğinden işçinin devamsızlık yaptığından söz edilemez. Bu durumda İş Kanununun 22.maddesi uyarınca çalışma koşullarının ağırlaştırılmasını kabul etmeyen davacının iş sözleşmesinin işverence feshi haklı kabul edilemeyeceğinden ihbar tazminatı talebinin kabulü yerine reddi hatalıdır.
4- Fazla mesai konusunda tanıklara sorulup ayrıntılı araştırma yapılmadan bilirkişinin günde iki saat fazla mesai yaptığı farz edilerek hesaplamada bulunan raporuna itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.9.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy