(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmasız ve davacılar duruşmasız de her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, tebligat gideri yatırılmadığından bu istemin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, davacılar aleyhine takibe konulan 50 milyar TL'lık senedin kısmi ödeme nedeniyle 35 milyar TL'lik bölümünden borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Davalı vekili, dava konusu senedin 4.12.2003 tarihinde düzenlendiğini (vade tarihi 20.12.2003) daha sonra tarafların bir araya gelip 19.12.2003 tarihinde kesin hesap konusunda anlaştıklarını, buna göre borcun 70 milyar olduğunun saptandığını, dava dışı şirket tarafından 25 milyar TL ödendiğini, geriye 45 milyar TL borç kaldığını, ancak faizler de hesaba katılarak 50 milyar TL'lık senedin takibe konduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, yapılan ödemelerin dava konusu senede yönelik olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalılar lehine %40 tazminata hükmedilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Cevap dilekçesinde sözü edilen 25 Milyar TL'lik ödeme, 2.1.2004 tarihlidir. Ayrıca, davalı temsilcisinin imzasını taşıyan kartvizit arkasında 16.12.2003 tarihli 10 Milyar TL'lik bir ödeme bulunmaktadır. Dava konusu senet 4.12.2003 tarihinde 20.12.2003 vadeli olarak düzenlenmiştir. Taraflar 19.12.2003 tarihinde bakiye borcun 70 Milyar olduğu konusunda anlaştıklarına göre bu tarihli mutabakat belgesinde saptanan 70 Milyar TL'lik bakiye borcun içinde dava konusu senet bedelinin de bulunduğunun kabulü gerekir.
O halde, 19.12.2003 tarih itibariyle senetli ve senetsiz borç toplamı 70 milyar TL olduğuna, taraflar arasında başka bir ilişkinin varlığı da iddia ve ispat edilmediğine göre bakiye borç konusunda anlaşmanın yapıldığı bu tarihten sonra yapılan ödemeler 70 milyar TL'dan düşülmek suretiyle uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir.10 milyar TL'lık ödeme, 16.12.2003 tarihli olduğuna ve 19.12.2003 tarihinde bakiye borcun belirlenmesi sırasında dikkate alınmış olmasının hayatın olağan akışı gereğinden bulunmasına göre bu ödemenin ayrıca bakiye borç bedelinden düşülmesi doğru olmaz. 19.12.2003 tarihinden sonraki tek ödeme EFT yoluyla yapılan 25 milyar TL'lik ödemedir.
Bu durumda 70 milyar TL olarak anlaşmaya varılan bakiye borç miktarından 25 milyar TL'lik ödeme düşüldüğünde 45 milyar TL'lik borç kaldığı, böylece yapılan ödemenin 20 milyar TL'sinin senet dışı, 5 milyar TL'sinin ise dava konusu senede karşılık yapıldığının kabulü gerekir.
Mahkemece bu yönler gözetilmeden yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer davalı vekilinin tüm, temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy