(2004 S. K. m. 72) (1086 S. K. m. 230)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan bir otomobil aldığını ve 5.400 DM bedelli bono verdiğini, otomobili başka bir şahsa satan müvekkilinin davalıya bono bedelini ödediği halde davalının bonoyu daha sonra vereceğini söyleyip oyaladığını, davalının bir süre sonra müvekkilinin yanında çalıştığını, bu sırada davacıya 11.000 DM para verdiğini, müvekkilinin 5.000 DM ödediğini, bakiye 6.000 DM da kredi çekerek ödediğini, davalının kısa bir süre sonra ev alacağını söyleyip 156.000 DM istediğini, müvekkilinin bu parayı borç olarak verdiğini, daha sonra aralarında ihtilaf çıktığını, davalının davacıyı tehdit ettiğini, davalının sigorta işlerinde kullanılmak üzere düzenlenen bonoyu güveni kötüye kullanarak elde edip 48.750 DM yazıp 2002/1302 sayılı dosyada takibe geçtiğini, imza haricindeki yazıların müvekkiline ait olmadığını, davalının ayrıca 5.400 DM bedelli bonoya dayanarak 2002/1605 sayılı dosyadan 11.000 DM bedelli bonoya dayanarak 2001/5206 sayılı dosyadan takibe geçtiğini, takip konusu bonolardan dolayı müvekkilinin borcu bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.000 DM bedelli bono haricindeki bonolarla ilgili talepler tefrik edilmiştir.
Mahkemece davacının 11.000 DM bedelli senetten dolayı borçlu olmadığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, davalı tarafından Kütahya Birinci İcra Müdürlüğü'nün 2002/1605 sayılı dosyasından takibe konulan 13.10.1997 tanzim, 25.12.1998 vadeli bonoya yönelik menfi tespit davasıdır. Davacı bu bononun bedelinin ödendiğini ileri sürerek ödeme ile ilgili defter fotokopisi sunmuştur.
Bu durumda öncelikle HUMKnun 230 vd. maddeleri gereğince anılan belge yönünden davalı isticvap edilerek belgenin bağlayıcılığı üzerinde durulmalıdır. Mahkemece bu belge irdelenmeden ve karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy