Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan çeşitli tarihlerde tarımsal kredi ve 16.11.2000 tarihinde ise 2.000.-YTL.lik ticari kredi kullandığını, müvekkilinin davalı bankaya borcunu ödemesine rağmen davalının müvekkiline çektiği ihtarla 323/1 ve 323/2 nolu kredilerden dolayı 5.393.144.148.-TL. borcu olduğunun bildirildiğini, daha sonra başlatılan takipte istenen asıl alacak ile ihtarnamedeki asıl alacağın farklı olduğunu, takibe dayanak yapılan 323/1 ve 323/2 sayılı sözleşmelerden kaynaklanan borcun ödendiğini, 16.3.2004'te müvekkilinden borçlu olmadığı halde 5.058.937.011.-TL.nin haksız olarak tahsil edildiğini, ayrıca müvekkilinin sorması üzerine ticari kredi nedeniyle müvekkilinin 5.700.-YTL. borcunun olduğunun davalı banka tarafından bildirildiğini belirterek müvekkilinden borçlu olmadığı halde tahsil edilen 5.058.937.011.-TL.nin ödeme tarihinden itibaren davalıdan tahsiline ve müvekkilinin kullanmış olduğu ticari kredi nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının önce takibe itiraz ettiğini, daha sonra itirazını geri çekerek borcunu ödediğini, aradan (2) yıl geçtiğini, sebepsiz zenginleşme ve menfi tespit istemlerindeki hak düşürücü sürelerin geçtiğini, müvekkili bankanın davacıya baskı yaptığı yolundaki iddiaları kabul etmediklerini, ticari krediden dolayı alacaklı olduklarını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının zirai kredilerle ilgili fazla ödeme yapmadığı, davacının ticari kredi nedeniyle dava tarihi itibariyle toplam borcunun ise 5.471.235.419.-TL. olduğu, bu borcun ana parasının 3.4.2008 tarihinde kapatıldığı, tahsil edilemeyen sadece 5.371.329.542.-TL. borç kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle karar başlığına davalının yanlış yazılmış olmasının HUMK.nun 459. maddesi uyarınca her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.