Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi
Tarih:25/11/2008
Nosu: 2006/421-2008/647
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili ile süresi içinde davacı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacılar vekili, müvekkili şirketle davalı arasında kredi sözleşmesi yapıldığını, diğer müvekkili ...’nun taşınmazını kredinin teminatı olarak ipotek verdiğini, kredi kullanan müvekkili şirketin borcuna karşılık 52.075.192.627 TL ödeme yaptığını, davalının müvekkilleri aleyhine İstanbul 10. İcra Müdürlüğü’nün 2006/656 sayılı dosyasında 40.000.00 YTL asıl alacak ve 45.225.21 YTL işlemiş faizin tahsili için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yaptığını ileri sürerek davalıya müvekkillerinin 33.000.00 YTL asıl alacak ve 44.065.21 YTL işlemiş faizden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacı şirketin müvekkilinden fon kredisi kullandığını, 6993 DM ve 12.722.73 TL ana para borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için davacılar aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece benimsenem bilirkişi raporu doğrultusunda davacı şirketin davalı ... kurumundan 40.000.000.000 TL’lik fon kredisi kullandığı, diğer davacının taşınmazı üzerinde davalı lehine aynı miktar üzerinden ipotek verdiği, davacı şirketin davalıya 52.075.112.627 YTL ödeme yaptığı, davacıların davalıya taleple bağlı kalınarak 33.000.00 YTL asıl alacak ve 43.294.62 YTL işlemiş faiz borçlarının bulunduğu, ancak davalının icra takibinin kötüniyetli olarak yaptığı ispat edilemedğinden davacıların kötüniyet tazminatı talep edemeyecekleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacıların İstanbul 10. İcra Müdürlüğü’nün 2006/656 sayılı dosyasından dolayı 33.000.00 YTL asıl alacak, 43.294.62 YTL fer’ileri olmak üzere toplam 76.294.62 YTL borçlu olmadıklarının tespitine, koşulları oluşmadığından davacıların kötüniyet tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.
1-Mahkeme kararı her ne kadar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, temyiz dilekçesinin harç yatırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydının yapılmadğı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz talebinin reddi gerekmiştir.
2-Davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 10.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.