Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında satış noktası sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin davalıya sözleşmenin ceza şartı karşılıklı maddesine göre teminat olarak 20.000 USD bedelli teminat bonosu verdiğini, davalının cezai şartın gerçekleşme durumunu araştırmadan bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının aldığı malların bedelini ödemediğini, sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmenin 18/2.maddesinde davacıdan alınan senedin icra takibine konulabileceğinin belirlendiğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davacının cevaba cevap dilekçesinde müvekkilinin davalıya cari hesaba dayalı ödenmeyen ürün borcu bulunduğunu beyan ettiği, bu durumun sözleşmenin 18/1/e maddesine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.