(6762 S. K. m. 25) (2004 S. K. m.24) (4077 S. K. m. 13)
Dava: Davacı vekili, müvekkiline ait P... marka aracın sürekli baş gösteren arızaları nedeniyle tahsis edildiği gaye için kullanılamadığını, davacının mağduriyetine sebep olduğunu, 9 kez çeşitli nedenlerle arızalandığını, bu arızaların 5 seferinde de sorunun motor arızasından kaynaklandığının servis tarafından bildirildiğini, arızalar sebebiyle araçtan yararlanmama halinin süreklilik arz ettiğini iddia ederek öncelikle aracın aynen yenisi ile değiştirilmesini, aracın aynen tazmini mümkün değilse, araçla aynı özelliklere sahip yeni bir otomobille arasındaki değer farkının davacı şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı P. Pazarlama A.Ş. vekili cevabında, satımın ticari satım olup, satım tarihinden itibaren 6 ay geçmiş olmakla davanın zamanaşımına uğradığını, süresinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığını, dava konusu araçta herhangi bir ayıp bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davanın reddi gereğini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi asıl ve ek raporuna göre, dava konusu araçta üretim hatasından kaynaklanan motor arızasının bulunduğu, bu nedenle 7 kez servise getirilmek suretiyle onarımının yapılmaya çalışılmasına rağmen halen aynı arızanın soğuk havalarda ve seyir halinde nüksettiği, aracın bu haliyle kullanılmasının ve araçtan yararlanmanın mümkün olmadığı, anılan arızanın gizli ayıp sayılabilecek ve önceden bilinemeyen arızalardan olduğu, davacının da arızayı öğrenir öğrenmez ihbar külfetini yerine getirdiği, 4077 Sayılı Yasanın 13. maddesinde aracın yenisiyle değiştirilmesi için gerekli unsurların dava ve olayda aynen gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı P. Otomotiv Paz. A.Ş. süresinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımı defi konusunda TTKnın 25/4. maddesi uyarınca araştırma ve inceleme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmaması doğru olmadığı gibi TTKnın 25/3. maddesinde düzenlenen ayıp ihbar süreleri bakımından da araştırma ve inceleme yapılmadan, bu hususlar irdelenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Kabule göre de, İİK.in 24. maddesi hükmü gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy