Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, davalı yanca icra takibine konulan 30.03.2008 keşide, 15.05.2008 vade tarihli bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili savunmasında, dava konusu bononun dava dışı Suhendan Erikli’den alacaklarına karşılık ciro yolu ile alındığını, iyiniyetli hamil olduklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bonodaki imzanın davacıya ait olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının borçlu olmadığının tespitine ve davalının % 40 tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sahtecilik iddiasının herkese karşı ileri sürülebilecek olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı dava konusu bonoyu lehdardan ciro yolu ile devir almış olup, davacı ile herhangi bir ilişkisi bulunmamaktadır. Bu durumda bonodaki keşideci imzasının sahte olup olmadığını bilebilecek durumda değildir. Bu nedenle icra takibinde haksız ise de kötüniyetli olarak kabul edilemez. O halde aleyhine İİK.nun 72.maddesinde öngörülen haksız ve kötüniyetli icra takibi uygulaması halinde hükmedilecek tazminata karar verilmemesi gerekir. Ne var ki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7.maddesi hükmünce düzeltilerek onanması uygun görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının (1) nolu bendinin ikinci satırındaki “tespitine” sözcüğünden sonra gelen “takibin haksız ve kötüniyetle yapıldığı kanaatine varılmakla, asıl alacak olan 48.077.28.-TL.nin % 40’ı oranında tazminatın İİK.nun 72.maddesi gereğince davalıdan alınıp, davacıya verilmesine” cümlesinin karardan çıkarılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.