Davacı ... Dağt. Müess. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.12.2007 gün ve 287/500 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
5219 Sayılı Kanunun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’A eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2007 yılı için 1.170 TL.’dir.
Davalı tarafın temyizi, kabul edilen 968,98 TL. davacı tarafın temyizi ise reddedilen 238.00 TL.’ye yöneliktir. Bu durumda yerel mahkemenin temyize konu 05.12.2007 tarihli kararı her iki taraf yönünden de kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE,peşin harcın istek halinde iadesine, 29.10 .2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.