(492 S. K. m. 123)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında imzalanan Tarımsal Krediler Genel Sözleşmesi uyarınca kullandırılan kredinin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın 75.000 TL. yönünden iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin davacıya yaptığı ödemelerin çekilen krediden fazla olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; alınan bilirkişi raporunda davacının takip tarihi itibariyle 45.884,51 TL. bakiye asıl alacağı, 55.406,14 TL. bakiye temerrüt faizi, 2.770,32 TL. %5 BSMV olmak üzere toplam 104.060,97 TL: alacaklı olduğunun belirtildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının takibe itirazının iptaline, takibin devamına, asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, 15.11.2010 tarihinde davalı borçlunun borca itirazının iptaline, takibin talep gibi 75.000 TL. üzerinden devamına şeklinde tavzih edilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı bankanın harçtan muaf olması davalının da harçtan muaf olduğu anlamına gelmeyecektir. Mahkemece davanın kabulüne karar verildiğine göre, 492 sayılı Yasanın 123. maddesinde öngörülen harç muafiyetinin dava konusu işlem ve davalı yönünden uygulanabilirliğinin bulunmadığı gözetilerek davalı aleyhine hüküm altına alınan tutar üzerinden nisbi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.02.2012 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy