MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davalının % 40 icra inkar tazminatı ödemesine'' denildiği halde, gerekçeli kararda % 40 tazminatla ilgili ifade bulunmadığından çelişki oluşturulmuştur. Bu hal, HUMK.nun 381/2. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerektiği gibi, mahkemece 16.07.2012 tarihli tavzih ile kararın yazılı şekilde değiştirilmesi de mümkün değildir. HMK'un 305. maddesi uyarınca ''hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez''. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde tavzih yapılmasında ve hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.