MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için davalı asıl borçlu ... ve kefil ... hakkında takibe giriştiklerini ileri sürerek davalıların itirazlarının iptalini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, kredi sözleşmesinin 29.08.2005 tarihli olduğu halde, takip talebinde 11.02.2008 tarihli olarak gösterildiğini, maddi hata olmadığını, kat ihtarında verilen 1 günlük sürenin makul olmayıp, müvekkilinin alacak aslına ve faizin %25’lik kısmına itiraz etmediğini, müvekkil için ayrıca hesap yapılması gerektiğini, faiz oranının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı asil, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, davalıların icra dosyasına itirazlarının (18.683,10 TL asıl alacak, 1.183,93 TL işlemiş faiz, 55.20 TL BMV olmak üzere) toplam 19.926,29 TL üzerinden iptali ile takibin talepnamedeki diğer koşullarla devamına, davalıların hükmedilen alacağın %40’ı olan 7.970,49 TL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
08.06.2010 tarihli hükümde “Harçlar Kanununun 123.maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına”şeklinde gerekçe ile harç tahsiline karar verilmemiştir. Oysa somut olayda, harçtan muafiyeti gerektirir yasal düzenleme bulunmamaktadır. Her ne kadar karardan çok sonra mahkemece 06.03.2012 tarihinde “Anayasa Mahkemesinin 14.01.2010 tarih, 2008/81 Esas ve 2010/8 Karar sayılı kararı uyarınca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 123/ son maddesindeki harç istisnasının yurt dışından alınacak kredilerin geri dönüşümü ile ilgili işlemlerle sınırlı olmak üzere uygulanmakta olduğu ve Yargıtay 19.Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın 13.07.2010 gün ve 2010/6535 Esas, 2010/8849 Karar sayılı kararında da bu hususun desteklendiği bildirilmiş olmakla, iş bu kararda Harçlar Tarifesi gereğince 1.183,62 TL.nin davalılar ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsili için ayrıca harç tahsil müzekkeresi yazılmasına karar verildi” şeklinde tutanak düzenlenmişse de, hükümde yer almayan bir hususun sonradan mahkemece tekrar ele alınarak bu şekilde harç tahsil müzekkeresi yazılması isabetsiz olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’in diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.