Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Bankası A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 19.01.2012 gün ve 1239-113 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19.maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında karar tarihi olan 2012 yılı için 1.690.TL 'dir.
Temyize konu edilen miktarın 1.471,67.TL olması nedeniyle 19.01.2012 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy