MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş ancak 30.04.2013 tarihli ek kararla HMK'nun 432/5. Maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kararda davacı vekili, tarafından temyiz edilmiş olmakla üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin haksız nedenle davalı tarafından feshedildiğini, davalının açtığı cezai şart alacağına ilişkin davanın, müvekkilinin sözleşmeyi ihlal ettiğinin ve cezai alacağının oluştuğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedildiğini hükmün Yargıtay’ca onanarak kesinleştiğini, haksız fesih nedeniyle müvekkilinin ticari itibar kaybına uğradığını ve bunalıma girdiğini ileri sürerek 30.000 TL maddi 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan sözleşmenin fesih tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının belirlenen fiyatın üzerinde tüpgaz satışı yaptığının belirlenmesi üzerine sözleşmenin feshedildiğini, maddi ve manevi zararın oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece taraflar arasında görülüp sonuçlanan önceki davada, davalı ...’ın sözleşmeyi haksız olarak feshettiğine ilişkin delil bulunmadığı, aksine davacının davalıya verdiği çeklerin karşılıksız çıktığının ve belirlenen fiyatın üzerinde tüpgaz sattığının sabit olduğu ancak bu hallerin davalı lehine cezai şarttan alacağına hak kazandırmayacağının belirtildiği, buna göre davacının davalının sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini iddia edip tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin, 2012/141 E, 2013/9 K. sayılı ve 30.04.2013 tarihli ek kararı ile hükmün davacı vekiline 29.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği davalı vekilinin ise 16.04.2013 tarihinde süresinden sonra verdiği temyiz dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu gerekçesiyle temyiz talebi reddedilmiş, temyiz isteminin reddine ilişkin bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, yerel mahkemenin “temyiz isteminin reddine” ilişkin 30.04.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy