MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalının bayisi olarak akaryakıt istasyonu işlettiğini, 04/11/2008 tarihli bayilik sözleşmesi gereği ödenmesi gereken damga vergisinin davalı tarafından ödenmediğinin 20/10/2010 tarih, 1226/181-36 sayılı vergi inceleme raporu ile tespit edildiğini, bu inceleme raporuna göre davalının 11.436,00 TL vergi ödemesi gerektiğini, 31/01/2011 tarihli fatura kapsamında 11.436,00 TL. bayilik sözleşmesi damga vergisi, 17.154,00 TL. vergi cezası ve 6.104,94 TL gecikme cezası adı altında, müvekkilin hakediş alacağına davalı tarafından el konulduğunu, davalı tarafından müvekkiline kesilen bu faturanın iade edildiğini, davalının 6111 sayılı kanun kapsamında yapılandırma başvurusunda bulunduğunu, davalının bu yasa çerçevesinde 4.718,00 TL ödediğini, davalının, müvekkilinden kestiği 34.694,94 TL'den yaptığı bu ödemeyi düştükten sonra bakiye 29.976,94 TL sebepsiz zenginleştiğini, müvekkilinin davalıya 29.976,94 TL için herhangi bir borcunun olmadığını, müvekkilinin alacaklarından fazladan kesilen bu 29.976,94 TL'lik tutarın tahsili için davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8820 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, fakat davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin davacıya herhangi bir borcunun olmadığını, sözkonusu vergi inceleme raporunda matrah farkı olarak davacı şirket yönünden 11.436,00 TL. damga vergisi hesap edildiğini, akdedilen sözleşme kapsamında damga vergisi ödeme yükümlülüğünün davacı şirkete ait olduğunu, bu yükümlülüğün tahakkuk döneminde davacı şirket tarafından yerine getirilmemesi nedeniyle gecikme zam ve cezası ödeme zorunluluğu doğduğunu, damga vergisi sorumluluğu davacı tarafça kabul edilmekle birlikte, ödeme ve miktara ilişkin itirazların bulunduğunu bildirerek, davanın reddini ve % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller, tarafların iddia ve savunmaları, takip dosyası hep birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında düzenlenen protokol gereği sözleşmeden kaynaklanan vergilerin sorumlusunun davacı şirket olarak kararlaştırıldığı, davalının vergi dairesine ödenen veya ödeneceği kabul edilen 34.694,94 TL'yi davacı adına fatura ettiği, davacının bu faturayı cari hesap alacağından tenzil ederek defterine kaydettiği ve benimsediği, fatura bedelinin davalıdan istidadı yönündeki alacak talebinin yerinde olmadığı, bilirkişi raporunun aksine davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş olup, mahkeme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yanlar arasındaki sözleşme uyarınca damga vergisi ödeme yükümlülüğünün davacıda olduğu mahkemenin kabulündedir. Davacı, davalı tarafından ödenen vergiden fazla miktarda alacaklarından kesinti yapıldığını belirterek fazla ödemenin iadesi istemi ile alacak isteminde bulunmuştur. Gelir İdaresi Başkanlığı Büyük Mükellefler Vergi Dairesi Başkanlığı Vergilendirme Grup Müdürlüğü'nün 28.11.2012 tarihli yazılarında davalı şirketin 6111 sayılı Kanun gereğince 5.718,00 TL damga vergisi, 619,83 TL gecikme faizi ödemesi yaptığı bildirilmiştir. Buna göre, davalı ödediği vergi miktarını davacıdan isteyebilir. Mahkemece icra takip tarihi itibariyle davalının vergi dairesi müdürlüğüne 31.01.2011 tarihli fatura kapsamında yaptığı ödemelerin belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.