MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacılar vekili, Samsun yöresinde toptan ve parekende olarak tahum ve tarım ilaçları satışı yapmakta olan müvekkilinin, ithalatçı davalı şirketten Biğ Mara F1 markalı karpuz tohumu olarak bölgedeki üreticilere, Orijinal kutuları içinde bayileri aracılığı ile sattığını ancak 2008 yılında üreticilere satılan bu tohumların tarlaya dikimi yapıldığında elde edilen karpuz bitkisinin ve karpuz meyvesinin Big Mana F1 özelliği taşımadığının gözlemlendiğini, üretimi yapılan meyvenin pazarda satışı yapılamadığı için üreticiler tarafından müvekkilleri ve davalı şirket aleyhine çok sayıda tazminat davası açıldığını, bu nedenle yüklü bir tazminat ve yargılama giderleri ile karşı karşıya kalındığını ve daha fazla zarara uğramamak amacı ile davalı şirketin bilgisi dahilinde ve zararın karşılanacağı sözlü taahhüdü ile üreticilerin zararları karşılanarak davalardan feragat edilmesinin sağlandığını, üreticilere yapılan toplam 454.000,00 TL zarar bedelinin davadan talep edildiğini ancak ödeme yapılmadığını idida ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 454.000,00 TL tutarındaki alacağın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, belgelerde tüzel kişi yetkilisi olarak imzası bulunan, ...'nun aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, çiftçiler tarafından açılmış olan davalarda tüm davalılar yönünden feragat edilmiş olduğundan, müvekkili firmadan talepte bulunulmasının mümkün olmadığını, temlikname belgelerinin her zaman düzenlenebileceğini, söz konusu belgelerin müvekkili firmayı zarara uğratmak ve haksız kazanç sağlamak amacıyla muvazaalı bir şekilde düzenlendiğini, hiçbir geçerliliğinin olmadığını, tohumlarda herhangi bir ayıp olmadığı gibi süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının da bulunmadığını, davalı tarafın kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının dava konusu ettiği miktarda bir ödemeyi üreticiye yaptığını ispatlayamadığı gibi davalıdan bu miktarda bir alacağının mevcut olduğunu da kanıtlayamadığı, mevcut bulunmayan bir alacağın temlik de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, satıcının ayıplı mal satışından dolayı sorumluluğu hükümlerine dayanılarak açılmıştır. Davacı şirket, davalıdan aldığı tohumları dava dışı üreticilere sattığını ancak onların ayrı ayrı ayıp ihbarında bulunmaları üzerine üreticilere ödemeler yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek yaptığı bu ödemeleri davalıdan tahsilini istemiştir. Bu durumda mahkemece öncelikle ayıp iddiası üzerinde durularak dava konusu edilen tohumların ayıplı olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılıp, ayıplı olduğunun saptanması halinde ayıbın niteliğine göre somut olayda uygulanması gereken 6762 sayılı TTK'nun 25/3 maddesi uyarınca süresinde ve usulüne uygun ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı belirlenerek gerektiğinde ayıp nedeniyle yapıldığı iddia edilen ödemeler yönünden daha ayrıntılı araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle toplanacak deliller hep birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.