MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
İhtiyati haciz isteyen vekili, faktoring sözleşmesi uyarınca müvekkiline devredilen çeke dayalı alacağın tahsil edilememesi nedeniyle faktoring sözleşmesinin tarafı olan müşterisi ile kefilleri hakkında ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, 10.10.2012 tarihli faktoring sözleşmesinin 21.maddesinde İstanbul (Çağlayan) Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirlendiği, çekin ... Şubesine ait olduğu, borçluların yerleşim yerlerinin Yozgat ve Ankara’da bulunduğu gerekçeleriyle talebin yetki nedeniyle reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.
İhtiyati hacizde hangi mahkemenin yetkili olduğunun İcra ve İflâs Kanunu'nun 258’nci maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 50’nci maddesi uyarınca belirlenmesi gerekir. HMK’nun 447’nci maddesinin 2’nci fıkrasındaki hüküm gözetildiğinde, ihtiyati hacizde yetkili mahkeme, akdin yapıldığı yer mahkemesinin yetkisi saklı kalmak kaydıyla HMK’nun yetkiye ilişkin hükümlerine (m.5-19) göre tespit edilmelidir. Kesin yetki kuralları dışında mahkeme, yetkisiz olduğunu kendiliğinden dikkate alamaz. Bu nedenle İcra ve İflâs Kanunu'nun 265’inci maddesinde sınırlı olarak sayılan itiraz sebepleri arasında “yetki itirazı” yapılabileceği açıkça belirtilmiştir. Söz konusu uyuşmazlık faktoring sözleşmesinden doğan alacak için ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, somut olaya uygulanacak yetki kuralları taraflar arasında yetki sözleşmesi olsa dahi kesin değildir. Bu itibarla mahkemenin kendiliğinden yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz istemini reddetmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.