MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, müvekkilince üretilen piliç eti ve yan ürünlerinin davalıya satışının yapıldığını, 02.10.2006 tarihli sözleşme ile başlayan ticari ilişkinin davalının son zamanlarda ödemelerde sıkıntı yaratması nedeniyle müvekkilince 13.10.2010 tarihli fesihname ile sonlandırıldığını, bakiye borcun ihtarnameye rağmen tamamen ödenmediğini, borç zamanında ödenmediği için müvekkilinin 405.000,00 TL zarara uğradığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak kısmi itirazda bulunulduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacının iddia ettiği alacağı kabul etmemekle birlikte takas def'ilerinin bulunduğunu müvekkili defterleri ile sabit olduğu üzere taraflar arasındaki sözleşmeden kaynaklanan müvekkili alacağının bulunduğunu, delil sözleşmesi gereğince müvekkili şirket ticari kayıtlarının delil olabileceğini, taleplerin yerinde olmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, davacının munzam zarar talebinin yerinde olmadığı, savunmaya konu mağaza açılış bedelleri, sevkiyat satış kaydı ve diğer faturaların davacıya tebliğ edildiğinin ispatlanamadığı gibi, davacıya tebliğ edilip iade edilen 24 adet faturada yer alan kayıtların somut bir alacağa dayanmadığı, bu durumda takas def'inin dinlenmesinin mümkün olmadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptali ile takibin 596.664,31 TL ana para ve 7.943,16 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 604.647,47 TL üzerinden devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki sözleşmenin “Delil Sözleşmesi” kenar başlıklı 15. maddesinde davalı ... A.Ş'nin kayıt defter ve belgelerinin münhasır delil olduğu kararlaştırılmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 193/1 maddesine göre taraflar belirli delillerle ispatı öngörülmeyen vakıaların sadece belirli delil veya delillerle ispatını kabul edebilirler. Buna göre taraflar arasındaki sözleşmede yer alan münhasır delil hükmünün HMK'nun 193/2 maddesi uyarınca geçersiz olduğu yolundaki yerel mahkeme gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.
Ne var ki, münhasır delil olarak kabul edilen davalı defterlerindeki kayıtlara itibar edilebilmesi için bu kayıtların dayanaklarının da gösterilmiş olması gereklidir. Somut olayda davalı defterlerindeki alacak kayıtlarının dayanakları gösterilmemiş olduğundan bu kayıtlara itibar edilemez. Bu nedenle sonucu itibariyle doğru olan kararın 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesi değiştirilerek belirtilen gerekçe ile düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy