MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine .... İcra Dairesi’nin 2008/3819 E.(eski)- 2011/7920 E.(yeni) sayılı dosyasından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu takibe geçtiğini, takip dayanağı 9 adet bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek, müvekkilinin icra dosyasından borçlu olmadığının tespiti ile takip tutarının %40’ı oranında haksız takip tazminatının ödenmesine, icra dosyasına giren 2.867,44 TL’nin18/09/2008 tarihinden itibaren ticari faiz uygulanarak iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, işbu dava açılmadan önce 03.04.2012 tarihli talepleri ile davacı aleyhine başlatılan icra takibinden ve konulan hacizlerden vazgeçtiklerini savunarak, davanın konusuz kalması nedeniyle reddine ya da karar verilmesine yer olmadığına ve dava değerinin % 40’ından aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, takip konusu bonolardaki imzanın davacı ...'nin eli ürünü olmadığı, davalı-takip alacaklısı ...’nin, davacı borçlu ... hakkındaki icra takibinden vazgeçmediği ve davayı kabul ettiğine dair açık bir beyanı bulunmadığı, davacı tarafından ödenen, ancak borçlusu davacı olmadığı anlaşılan senet bedeli tutarı olan 2.857,44 TL’nin de davacıya iade edilmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile .... İcra Md. 2011/7920 E. sayılı dosyasında takibe konu edilen 9 adet toplam 33.824,00 TL değerindeki bonolarla ile ilgili icra takibinden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafından tahsil edilen 2.857,44 TL’nin 18.09.2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 2/2. maddesi uyarınca %27 ve değişen - azalan oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, yerinde görülmeyen tazminat talebinin reddine dair verilen hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
(1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
(2) Davacı vekili, dava dilekçesinin talep sonucu kısmında açıkça, müvekkiline ait hesaptan çekilen 2.867,44 TL’nin icra dosyasına girmiş olduğu tarihten itibaren ticari faiz uygulanarak taraflarına iadesine karar verilmesini istemiştir. Faiz türleri ve bunların oranlarının nasıl belirleneceği yasada düzenlenmiş olup, ticari faiz adı altında düzenlenmiş bir faiz türü bulunmamaktadır. Bu hale göre davacı tarafın ticari faiz olarak dava dilekçesine yansıyan talebini yasal faiz olarak değerlendirmek gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece davalı tarafından tahsil edilen 2.857,44 TL’nin 18.09.2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 2/2. maddesi uyarınca %27 ve değişen - azalan oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemişse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “3095 sayılı Kanun 2/2. maddesi uyarınca %27 ve değişen - azalan oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” ifadesinin “yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” ifadesi ile değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bend uyarınca davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle hükmün 2. bendinde yer alan “3095 sayılı Kanun 2/2. maddesi uyarınca %27 ve değişen - azalan oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” ifadesinin hükümden çıkarılarak, yerine “yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” ifadesinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.