MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, davalının müvekkilinin kredi borcuna kefil olduğunu ve kefaleten 7.000,00 TL kredi borcunu ödediğini, buna karşılık olmak üzere yanlar arasında müvekkiline ait taşınmazın davalıya devri konusunda anlaşmaya varıldığını, ancak taşınmaz üzerinde ipotek olduğundan devir işleminin ipoteğin kaldırılmasından sonraya bırakıldığını, bu konuda taraflar arasında yazılı sözleşme yapıldığını, ipoteğin kaldırıldığını ve taşınmazın davalının talebi üzerine eşi üzerine devredildiğini, icra takibine konu bononun ise bu anlaşmanın teminatı olarak verildiğini, taşınmazın devri ile birlikte bononun bedelsiz kaldığını ileri sürerek, bonoya dayalı icra takibinden dolayı borçlu bulunmadığının tespitine ve %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, kefilliğinden dolayı davacının kredi borcunu ödediğini, buna karşılık davacının taşınmazını devrettiğini, ancak taşınmaz bedelinin alacağını karşılamadığını, kalan alacağın tahsili için bonoyu takibe koyduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucunda, uyuşmazlığın dava konusu bononun taşınmaz devrinin teminatı mı yoksa davalının davacıya kefillik nedeniyle ödediği borcunun teminatı olarak mı verildiği hususunda toplandığı, yanlarca inkar edilmeyen yazılı sözleşmede, bononun " tarla tapusunun devri ve borç" için verildiğinin belirtildiği, buna göre davacının, bononun taşınmaz devri için teminat olarak verildiğini ispat edemediği, davalıya teklif olunan yeminin eda edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında imzası inkar edilmeyen sözleşmede, davalı yanca davacının kullanmış olduğu kredi borcu için dava dışı bankaya 7.000 TL ödemede bulunulduğu ve karşılığında dava konusu bononun düzenlendiği, davacının sözkonusu borcunu taşınmaz (tarla) devri suretiyle ödemeyi üstlendiği anlaşılmaktadır. Davalının da kabulünde olduğu üzere taşınmaz devri dava dışı davalının eşine yapılmıştır. Bu durumda bononun teminat vasfı sona ermiş olup, davalının sözleşme dışında kalan başka alacaklarını bu bonodan talep etme hakkı bulunmamaktadır. Mahkemece yukarıda açıklanan açıklamalar ışığında davanın kabulü gerekirken delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.