(818 S. K. m. 158)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenlenen 03.12.2004 tarihli bayilik sözleşmesi uyarınca davalının asgari alım taahhüdünü ihlal ettiğini, sözleşmenin 9/b maddesi uyarınca müvekkilinin cezai şart alacağı ve kar mahrumiyeti alacağı doğduğunu belirterek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL cezai şart alacağının reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili, 25.04.2012 havale tarihli dilekçesiyle davanın müddeabih değerini 4.365,86 TL artırarak toplam 14.365,86 TL'ye hükmedilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının 2004-2010 yıllarına ilişkin sözleşmede öngörülen miktardan daha düşük miktarda eksik alım yaptığı, davalının sözleşmenin 9/b maddesi uyarınca cezai şart talep hakkının doğduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Dönemsel ifayı içeren asgari alım taahhütlü sözleşmelerde dönem bitimini müteakip ihtirazi kayıt konulmaksızın ya da ihtar yapılmadan mal verilmeye devam edilmesi önceki döneme ilişkin cezai şart talebinden zımnen vazgeçildiği anlamına gelir. Ancak, davacı yan sözleşmenin bitiminden önce davalı yana 11.08.2010 tarihli ihtarnamesi ekinde 10.08.2010 tarihli cezai şart faturasını göndererek ödenmesini istemiştir. Bu durumda mahkemece davacı tarafça sadece son yıla ilişkin asgari alım taahhüdünden doğan cezai şart alacağının istenebileceği ve davalının bu miktardan sorumlu olacağı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu önceki dönemleri de kapsayacak şekilde alacağa hükmedilmesi doğru olmayıp hükmün bozulmasını gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.04.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy