MAHKEMESİ: Bakırköy 15. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 04/03/2014
NUMARASI: 2013/286-2014/53
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında satın alma sözleşmesi imzalandığını, ancak davalının sözkonusu sözleşmeye aykırı olarak katılım bedeli, insert bedeli adı altında faturalar düzenlediğini ve müvekkilinden satın aldığı ürünlerin bedellerini ödemediğini, bunun üzerine müvekkilinin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000-TL alacağının tahsili amacıyla İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/49 E. sayılı dosyasında açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, müvekkilinin saklı tuttuğu hakkına ilişkin halen 119.920-TL alacağı olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilinin şimdilik 13.000-TL alacağının daha önceki dava tarihi olan 24.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının davasını belirsiz alacak davası olarak ikame etmesinde hukuki yararı olmadığından usulden reddi gerektiğini, ayreıca daha önce İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/49 E. sayılı dosyasında böyle bir alacağın olmadığının hükme bağlanarak kesinleştiği, bu nedenle kesin hüküm nedeniyle davanın reddi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusu alacağın açıkça 119.920-TL'lik mal bedeli faturalarına ilişkin olduğu belirtildiğinden kısmi dava açılmasının mümkün olmadığı, 6100 sayılı HMK'nun 115/2 maddesi uyarınca 119.920-TL üzerinden peşin nispi harcın tamamlanması konusunda davacı vekiline verilen 2 haftalık kesin sürede tam dava üzerinden peşin nispi harcın yatırıldığı, davacı vekilinin 22.01.2014 tarihli dilekçesinde açıkça kabul ettiği üzere taraflar arasında 31.12.2003-08.11.2006 dönemi için cari hesaba dayalı fatura alacaklarının talep edildiği, taraflar arasında aynı döneme ilişkin kısmi dava olarak açılan İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/49 E., 2010/795 K. sayılı dosyasında verilen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen hükme göre davacı şirketin talep edilen dönem için davalıdan toplam 23.101,20-TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, huzurdaki davanın tarafları, konusu ve sebebinin aynı olduğu, ek dava niteliğinde açıldığı, ilk açılan kısmi davada taleple bağlı kalınarak 10.000-TL alacak üzerinden karar verildiği, davacının bakiye 13.101,20-TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.101,20-TL'nin 24.01.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/49 E., 2010/795 K. sayılı kesinleşen hükmü uyarınca kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava 13.000-TL üzerinden açılmış, ancak talep 119.920-TL olduğu için mahkemece eksik harç tamamlattırılmıştır.
Taraflar arasında görülen İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi 2007/49 Esas sayılı dava, fazlaya dair haklar saklı tutularak açılmış ve talep doğrultusunda 10.000 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Anılan kararın bu davada güçlü delil teşkil edeceği gözetilerek davalı yararına vekalet ücretine hükmolunmak gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.