Davacılar 1- ... 2-... 3-... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki istirdat davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07/09/2015 gün ve 2014/362-2015/451 E.K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK'a eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerlendirme oranı da dikkate alındığından 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.
Kabul edilen ve temyize konu edilen kısmın yukarıda belirtilen temyiz sınırının altında olması nedeniyle 07.09.2015 tarihli karar davalı açısından temyiz edilen miktara göre kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.