ESAS NO : ...
KARAR NO : ...
T.C.
YARGITAY
...Hukuk Dairesi
ESAS NO : ...
KARAR NO : ...
Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ : ...
TARİHİ : 30/12/2014
NUMARASI : 2013/688-2014/1029
DAVACI : ...
DAVALI : ...
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili; taraflar arasında, davalıya ait iş yeri niteliğindeki taşınmazın 225.000-TL bedelle müvekkiline satışı konusunda 02.03.2013 tarihli sözleşmenin yapıldığını, bu taşınmazın tapu devrinin yapıldığını ve müvekkilinin davalıya toplam 195.000-TL ödeme yaptığını, ayrıca sözleşmenin 3. maddesi uyarınca, davalı tarafından taşınmazın iskanının alınacağı tarihte ödenmesi kararlaştırılan 30.04.2013 vade tarihli, 30.000-TL bedelli senedin davalıya verildiğini, ancak sözleşmede kararlaştırılan 30.04.2013 tarihine kadar taşınmazın iskan belgesi alınamadığı gibi, sözleşmenin 4. maddesine göre taşınmazın bir kısım eksiklikleri de giderilmediğinden, 15.06.2013 vade tarihli, 30.000-TL bedelli yeni bir senedin düzenlenip davalıya verildiğini, bu senedin arkasına sözleşme uyarınca verildiğinin yazıldığını, ancak halen taşınmazın iskanının alınmaması nedeniyle, müvekkilinin taşınmazı kiraya veremediğini, davalı tarafın sözleşme uyarınca taşınmazın iskanını alma yükümlülüğünü yerine getirmemesine rağmen, 15.06.2013 vade tarihli ve 30.000-TL bedelli senedi tedavüle soktuğu ve müvekkilinin icra tehdidi altında bu senet bedelini ödediğini belirterek; müvekkilinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, mahrum kalınan kira bedeline karşılık 5.000-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili 25.11.2014 tarihli duruşmada; dava dilekçesinde 5.000-TL için talepte bulunduklarını, ancak maddi hata ile harcın 10.000-TL üzerinden yatırıldığını, bilirkişi raporu sonrasında ise taleplerini toplam 7.200-TL olarak ıslah ettiklerini beyan etmiştir.
Davalı vekili; iskan belgesinin sadece müteahhit ya da kat malikleri kurulunun yöneticisi tarafından alınabilmesi nedeniyle, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, taraflar arasındaki taşınmaz satışına ilişkin adi yazılı sözleşmenin, resmi şekle tabi olması nedeniyle geçersiz olduğunu, bu nedenle tarafların sadece aldıklarını geri vermekle yükümlü olduklarını, davacının 2013 yılının haziran ayında, ihtirazı kayıtta bulunmadan taşınmazı teslim aldığını, ayrıca davacı tarafın sadece 135.000-TL ödeme yaptığını, sözleşme uyarınca müvekkiline verilen senedin ise ödenmediğini, müvekkilinin alacaklı olduğunu, mahkemenin aksi kanaate olması halinde takas definde bulunduklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dilekçesinin üst kısmında dava değerinin 10.000-TL olarak gösterildiği, netice kısmında ise 5.000-TL talep edildiği, ancak dava harcının 10.000-TL üzerinden yatırıldığı anlaşılmakla, davanın 10.000-TL üzerinden açıldığı taraflar arasındaki 02.03.2013 tarihli sözleşmenin 3. maddesinde iskanın gerekli sürede alınamamasından kaynaklanan alıcının zararlarının satıcı tarafından tazmin edileceğinin açıkça kararlaştırıldığı, bu sebeple iskanın alınmasından davalının da sorumlu hale geldiği, davalı tarafça sözleşme yükümlülüğüne uyulmadığı ve bu nedenle davacı tarafın taşınmazın kiraya verilememesinden dolayı uğradığı zararın 7.200-TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.200-TL kira tazminatından kaynaklı alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237. maddesi (818 sayılı BK'nun 213 m.) “Taşınmaz satışının geçerli olabilmesi için sözleşmenin resmi şekilde düzenlenmesi şarttır…” şeklindedir. Anılan hüküm bir geçerlilik şartıdır. Bu maddede öngörülen şekle uyulmadan yapılan sözleşmeler hüküm doğurmaz. Bu nedenle tapulu taşınmazların harici satış yoluyla devri mümkün değildir.
Dolayısıyla düzenlenme anında resmi şekilde yapılmamış olan taşınmaz satışına ilişkin sözleşme geçerli kabul edilemez.
Davaya konu uyuşmazlığa neden olan 02.03.2013 tarihli satış sözleşmesi, resmi şekilde yapılmadığı için geçerli kabul edilemez. Böyle bir sözleşmede, taraflar aldıklarını iade ile yükümlüdürler. Ayrıca, cezai şarta ilişkin hükümlerde geçerli olarak kabul edilemez. Öte yandan taşınmazın daha sonra tapuda resmi şekilde devrinin tamamlanmış olması da, geçersiz olan 02.03.2013 tarihli satış sözleşmesine ve sözleşmedeki cezai şart hükümlerine geçerlilik kazandırmaz.
Bunun yanında, tapuda resmi şekilde yapılan devir sırasında da, alıcı davacı tarafından tapu siciline 02.03.2013 tarihli adi şekilde yapılan sözleşmeye ilişkin bir ihtirazi kayıt da konulmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Aslı gibidir.
Karşılaştırıldı. T.G