Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf. )'nden verilen 28/03/2016 gün ve 2015/864 E. - 2016/471 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUM) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190 TL’dir.
Dava konusu edilen miktar 32.579,98 TL, kabul edilen miktar 32.297,69 TL olup, temyize konu edilen miktarın 282.29 TL olması nedeniyle 28.03.2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz işlemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.