Davacı M.. Ö.. vasisi D.. Ö.. vek.Av. G.. B.. ile davalı F.. A.. vek.Av. D.. K.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında İ.......... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mah. Sıf.) verilen ........gün ve .........E. ........K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için ........TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın ..........TL olması nedeniyle 19.12.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.