(2004 S. K. m. 72) (6100 S. K. m. 114)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkili ...'in eczane işlettiğini diğer davacı ...'in de babası olduğunu, işlettiği eczaneyi mali sıkıntıya girmesi üzerine davalıdan toplam 200.000 TL borç para alındığını, yapılan ödemelerden sonra bakiye 91.000,00 TL borcu kaldığını, ancak davalının eczaneyi beş yıl işleteceğini söylemesi üzerine müzayaka altında 10/07/2007 tarihli sözleşmeyi imzalamak zorunda kaldıklarını, bu sözleşme ile 23/07/2007 tarihinde 50.000,00 TL ve Eylül 2007 tarihinden itibaren ödenmek üzere 45 adet her biri 20.000,00 TL bedelli senetlerin imzalanıp verildiğini, 50.000,00 TL peşinat ile senetlerin 15 tanesinin ödendiğini, buna göre 91.000,00 TL'lik borca karşılık 350.000,00 TL ödemek zorunda kaldıklarını, davalıya fazladan verilen 30 adet senedin bedelsiz kaldığını, ileri sürerek davanın kabulüne ve müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı yanın açmış olduğu davanın HMK'nın 114/ı bendi gereğince usulden reddinin gerektiğini, dosya içerisinde bulunan 10/07/2007 tarihli taraflarca imzalanmış sözleşmede dava konusu senetlerden dolayı davacıların kendisine borçlu olduklarını kabul ettiklerini, beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; taraflar arasında yapılmış imzası davacı yanca inkar edilmeyen 10/07/2007 tarihli sözleşmede senede bağlanmış borcun kabul edildiği, bu sözleşmenin yazılı belge olarak davalının alacak iddiasını kanıtladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) Davalının vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede, nispi oranda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, mahkeme hükmünün 5 nolu bendinde yer alan "1.500,00 TL" ibaresinin "37.500,00 TL nispi" ibaresi olarak değiştirilerek, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasının 5 nolu bendindeki "1.500,00 TL" rakamlarının karardan çıkarılarak yerine "37.500,00 TL nispi" rakam ve kelimesinin yazılmasına ve yerel mahkeme kararının düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy