MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz istemiyle ilgili uyuşmazlığa ilişkin ilamda yazılı nedenlerden dolayı verilen kararının, ihtiyati haciz talep eden vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Alacaklı vekili, toplam 519.033,83-TL alacağının teminat altında bulunmadığını, borçlunun ödemede temerrüde düştüğünü ileri sürerek ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece İ.İ.K. 257. maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararı verilmiştir.
İhtiyati haciz kararına itiraz eden borçlu vekili ihtiyati haciz şartlarının oluşmadığını beyan ederek öncelikle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını veya İ.İ.K. 266.maddesi uyarınca teminat karşılığı kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece ihtiyati haciz kararına yapılan itirazın yerinde olmadığı gerekçesiyle ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmiş, karar ihtiyati hacze itiraz eden vekilince temyiz edilmiş, yerel mahkemece dosya temyiz aşamasında iken; 25.03.2016 tarihli ara karar ile 16.02.2016 tarihli ihtiyati haciz kararının alacaklı vekilince teminat yatırılmadığından bahisle İ.İ.K. 261-1 maddesine göre ortadan kalktığı gerekçesiyle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz isteminin reddine dair ara karar oluşturulmuş alacaklı vekilinin ara karadan rücu edilmesine ve yeniden ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkin istemi 30.03.2016 tarihli ek karar ile ret olunmuş, 25.03.2016 ve 30.03.2016 tarihli kararlar alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkindir. Yerel mahkemece borçlunun ihtiyati haciz kararına yaptığı itiraz 03.03.2016 tarihli kararla ret edilmiş olup ,ret kararı borçlu tarafından temyiz edilmiştir. Karar tarihi itibariyle temyiz incelemesi 1086 Sayılı Yasa uyarınca Yargıtay'a aittir. Bu durumda borçlu vekilinin temyiz istemi üzerine dosyanın incelenmesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı şekilde 25.03.2016 tarihli ara karar ile temyiz isteminin hukuki yarar yokluğu ile reddine ve daha sonra 30.03.2016 tarihli ara karar ile alacaklı vekilinin taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup ,Yerel mahkemece 25.03.2016 ve 30.03.2016 tarihli ara kararlarının kaldırılması ile ,ihtiyati hacze itiraza ilişkin borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle yerel mahkemenin 25.03.2016 ve 30.03.2016 tarihli ara kararlarının kaldırılmasına ,borçlu vekilinin ihtiyati hacze itirazının reddine dair 03.03.2016 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy