Davacı ... ile davalı T. ...A.Ş. vek. Av. ... arasındaki ... tespit davası hakkında ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25/03/2014 gün ve 2013/62 E. - 2014/270 K. sayılı hükmün davacı ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
- K A R A R -
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.890,00.-TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın 1.845,56.-TL olması nedeniyle 25.03.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz istemlerinin, mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harçların istek halinde iadesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.