MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2019/196-2019/1336
Taraflar arasında görülmekte olan itirazın iptali davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen davacı vekilinin süresinde yapılmayan istinaf başvurusunun reddine yönelik 10.10.2018 tarihli ek kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Ankara BAM 21. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Davacı temlik alan vekili, temlik eden ... T.A.Ş. ile dava dışı şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmesini davalıların müşterek müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalılar tarafından itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.
Davalılar ... ve ... davanın reddini istemişlerdir.
Davalılar ..., ... ve ... davaya cevap vermemişlerdir.
Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine mahkemece 10.10.2018 tarihli ek karar ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmadığından reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı temlik alan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin 19.07.2018 tarihli gerekçeli kararının 14.09.2018 tarihinde davayı baştan itibaren takip eden davacı şirket vekili Av. ...'a bizzat tebliğ edildiği, her ne kadar davacı şirket vekilince Av. ...'ın gerekçeli kararın tebliğinden önce 05.09.2018 tarihinde şirket vekilliğinden istifa ettiği iddia edilmiş ise de, istifa dilekçesinin Av. ... tarafından 09.10.2018 tarihinde oluşturulduğu ve aynı tarihte ilk derece mahkemesi ekranına düştüğü, kaldı ki Av. ...'ın gerekçeli kararı istifa ettiğini iddia ettiği tarihten sonra almış olmasına rağmen iade etmediği gerekçesiyle davacı şirket vekilinin ilk derece mahkemesine sunduğu 08.10.2018 tarihli istinaf dilekçesi 6100 sayılı HMK'nın 345. maddesi gereğince iki haftalık yasal süre geçtikten sonra verilmesi nedeniyle, ilk derece mahkemesinin 10.10.2018 tarihli istinaf isteminin reddine ilişkin ek kararı usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı şirket vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın muhakeme hukukuna uygun olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 2019/196 esas ve 2019/1336 karar sayılı 06.11.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy