(1412 S. K. m. 29) (765 S. K. m. 403, 404)
Üzerinde esrar bulundurmaktan maznun Mehmet oğlu Süleyman'ın Türk Ceza Kanunu'nun 404. maddesine tevfikan mahkumiyetine dair İzmir Adli İhtisas Hakimliği'nden verilen 22.7.1933 tarihli hüküm Temyiz Üçüncü Ceza Dairesi'nin 6.8.1933 tarih ve 7562/1143 no'lu ilamiyle tastik edildiği halde mümasil bir hadisede yine İzmir Adli İhtisas Hakimliği'nden verilen 22.7.1933 tarihli hüküm temyizen bittetkik; Suçlunun yalnız olarak esrar içerken tutulmuş olmasına göre hareketinin mahkemece tatbik olunan Türk Ceza Kanunu'nun 404. maddesinde yazılı şeraiti cürmiyeyi haiz olup olmadığı düşünülmeksizin karar verilmesi yolsuz olduğundan Dördüncü Ceza Dairesi'nin 8.8.1933 tarih ve 8123/6697 no'lu ilamiyle bozulmak suretiyle Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 423. maddesi mucibince müstacel ve mevkuflu işleri tetkika memur Temyiz tatil heyetinin iki kararı arasında hasıl olan içtihat ihtilafının tevhidi Adliye Vekaleti Celilesi'nin 11.9.1933 tarih ve 1628/1916 no'lu tahriratiyle talep ve bu baptaki ilam suretleri gönderilmiştir. Temyiz Mahkemesi Teşkilatının Tevsiine dair olan kanunun 8. maddesi mucibince mezkur ilamlar telhis ve nüshaları teksir edilerek tayin olunan 15.11.1933 tarihine müsadif çarşamba günü toplanan Heyeti Umumiye'ye 42 zatın iştirak ettiği görüldükten ve müzakere nisabı tahakkuk ettikten sonra, hadise bir kere de Birinci Reis İhsan Beyefendi tarafından izah edilerek re'ye vazolundukta neticede:
Türk Ceza K.nun 404. maddesinin birinci fıkrası hükmü 403. maddede yazılı şeyleri bir yere toplanarak kullananlara veya bu maksatla yanında bulunduranlara mahsus olduğu cihetle yalnız olarak esrar içerken tutulanlar hakkında mezkur fıkranın tatbiki muvafık olmadığı ekseriyetle takarrür etti. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy