(765 S. K. m. 456, 470)
Müessir fiil neticesi olarak çocuk düşürülmesi halinde gebeliğin bilinmesi meşrut olup olmadığı hususunda Dördüncü Ceza Dairesi'nin 2.7.1934 gün ve 1070/966 sayılı ilamile Ceza Umum Heyeti'nin 8 kanunusani 929 gün ve 5/3 sayılı ilamı arasında hasıl olan içtihat ihtilafı üzerine yukarıda sözü geçen ilam suretleri telhis ve nüshaları çoğaltılarak Heyeti Umumiye'ye tevzi edilmiş ve toplantının da 4.12.1935 çarşamba günü yapılacağı bildirilmiştir.
Tayin olunan günde Birinci Reis İhsan Ezgü'nün riyaseti altında toplanan Heyeti Umumiyeye Başmüddeiumumi Nihat da dahil olduğu halde 45 zatın iştirak ettiği görüldükten ve müzakere nisabı tahakkuk ettikten sonra mübayenet bir kere de Baş Reis tarafından izah edilerek neticede:
Türk Ceza Kanunu'nun 456 ve muaddel 470. maddeleri sarahatına göre fiili müessir bir kadına karşı ika olunup da çocuğun düşmesini intaç eylediği surette 456. maddenin üçüncü fıkrasının tatbik edilebilmesi için cürmün ikaı zamanında failin yalnız mağdurun gebeliğini bilmesi kafi olup ayrıca fiili hareketinin bu neticeyi elde etmek maksadına matuf olması şart olmadığı ve eğer fail mağdurun gebeliğini bilmediği halde bu netice hasıl olmuş ise fiili mezkurun mucip olduğu hastalık müddeti nazara alınarak mezkur maddenin diğer fıkralarının tatbiki icabedeceği ve muaddel 470. maddenin tatbikatında failin fiilü hareketinde çocuk düşürtmek kastının tahakkuku meşrut olduğu cihetle 456. maddenin sarih müfadına ve 470. maddenin tadilin şekline nazaran hadise mahalli içtihat olmadığına çoğunlukla 04.12.1935 tarihinde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy