(765 S. K. m. 97, 271, 456, 457)
Memur dövmek fiilinden dolayı TCK. nun 456 ve 457. maddeleriyle verilen hükümlerin temyizen tetkikinde bu suçların 2330 numaralı Af Kanunu'nun şümulüne dahil olup olmadığı hususunda 1. Ceza Dairesi'nin 14.11.1933 tarih ve 2490/3292 numaralı ve 21.11.1933 tarih ve 2978/4401 numaralı ilamlarındaki kararlar arasında hasıl olan içtihat ihtilafının tevhidi Başmüddeiumumulik Yüksek Makamı'ndan talep edilmesi üzerine verilen ilam suretleri teksir ve Heyeti Umumiye'ye tevzi edilmiştir.
26.5.1937 Çarşamba günü toplanan Heyeti Umumiye'ye (45) zatın iştirak ettiği görüldükten ve müzakere nisabı tahakkuk ettikten sonra hadise bir kere daha 1. Reis İhsan Ezgü tarafından izah edilmekle beraber 2330 numaralı Af Kanunu muvacehesinde memur öldürenler hakkında 1274 tarihli kanunu cezanın 174. maddesiyle verilen müebbet kürek cezalarının mevzuubahis edildiği şu sırada bu hadisenin de evvelemirde intacı müebbet kürek cezalarına ait ihtilafın müzakeresini teshil edeceği kanaatını izhar etmesi üzerine Heyeti Umumiye'ce de muvafık görülen teklife binaen rey'e vaz'edilerek neticede:
2275 sayılı kanunla tadil olunan TCK. nun 271. maddesi tayini ceza hususunda 456. maddeye münatıf olduğuna ve 2330 numaralı kanunun sarahatına göre af hükme muzaf olmayıp cürümlere izafet kılınmış ve 271. maddede yazılı cürümler aftan istisna edilmiş olmasına mebni mezkür maddenin tadilinden evvel resmi sıfatı haiz olan bir memura vazifesini icra ederken veya icra ettiği vazifeden bir fiilden dolayı 456, 457. maddelerine tevfikan mahkum olanların aftan istifade edemeyeceklerine 26.05.1937 tarihinde ekseriyetle karar verilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy