(5237 S. K. m. 7, 50, 62, 142, 143, 165) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 59, 72, 95, 493, 512, 522) (647 S. K. m. 4) (5083 S. K. m. 2) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 322) (YİBK 23.02.1938 T. 1937/23 E. 1938/9 K.)
Dava: Hırsızlık ve hırsızlık malı bilerek satın almak suçlarından sanık N.O. ve Y.Y. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin
2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen tebliğname ile 04.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK. nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.2.1938 günlü 1937/23- 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY'nın sanık N.O. hakkında 493/1, 522, 59; sanık Y.Y. hakkında TCK. nun 512/1, 522, 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCK. nun 72. maddeleriyle 5237 sayılı TCY'nın sanık N.O.hakkında 142/1-b, koşulları oluştuğu takdirde 143, 62/1; sanık Y.Y. hakkında 165/1, 62/1, 50. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5083 sayılı Yasaya 5335 sayılı Yasa ile eklenen 2/3. maddesi uyarınca, para cezalarında bir Yeni Türk Lirası artıklarının hesaba katılamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
2) Sanık N.O hakkında kurulan hükümde 765 sayılı TCY. nın 95/2. maddesi uyarınca aynen çektirilmesine karar verilen ilamın 4616 sayılı Yasa kapsamında kaldığının ve başka bir ilam nedeniyle yerine getirilmiş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar N.O. ve Y.Y.'ın temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık Y.Y. hakkında kurulan hükümde sonuç olarak hükmolunan 44.291.520 lira ağır para cezasının 44 Yeni Türk Lirasına dönüştürülmesi, sanık N.O. hakkında kurulan hükümde ise 765 sayılı TCK. nun 95/2. maddesi ile ilgili bölüm hüküm kısmından çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin düzeltilerek ONANMASINA, 16.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy