(1412 S. K. m. 257)
Dava: Birlikte görülen Milli Korunma Kanununa muhalefet ve hakaret suçlarından maznun Abdülkerim'in beraetine dair Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.4.1943 tarihli hükmün temyizen tetkiki hususunda Temyiz 2., 3., ve 4. Ceza Daireleri arasında hasıl olan selbi vazife ihtilafının halli Cumhuriyet Başmüddeiumumiliği Yüksek Makamının 21.4.1944 tarih ve 11 sayılı yazılarıyla istenilmesine mebin 24.5.1944 tarihinde toplanan Umumi Heyete 48 zatın iştirak ettiği giörüldükten ve müzakere isabı tahakuk ettikten ve ihtilafın mevzuunu teşkil eden dire kararları okunduktan ve hadise bir kerre de 1. Reis Halil Özyörük tarafından izah edildikten ve adı geçen daire reislerinin mütalaaları dinledikten sonra reylere müracaat olunarak neticede :
Bu davanın Milli Korunma Kanununun şumulü sahasına giren kısmı gerçi mevzuunun kemiyet ve keyfiyeti itibariyle o kanunun 59. maddesi ilk fıkrasına temas edebilecek bir mahiyet arzetmemete ise de muhakeme usulü hükmünce dava merciini tayinde esas iddianamede maddesi gösterilen kanun hükmü olmasına ve müddeiumumi tarafından mahkemeye verilmesi akabinde ve aynı günde bizzat tashih ve duruşma esnasındaki talep ve mütalaasıyla de musahhah şekli teyit kılınmış olan iddianamede 59. maddenin ilk fıkrasına dayanılmış bulunmasına ve muhakeme beraetle neticelenmiş olmak itibariyle temyiz safhasındaki tetkik merciini tayinde işbu ididanamaden başka ortada usuli bir mesnet bulunmamasına mebni işin tetkiki iddianamede yazılı madde fıkrasına temas eden suçlara müteallik hükümleri tetkik ile vazifeli kılınan 3. Ceza Dairesine it bulunduğuna 24 mayıs 1944 tarihinde 11 muhalif reye karşı 30 yediye baliğ sülüsan rey çoğunluğuyla karar veridi.
KARŞI OY YAZISI
Üçüncü Ceza Dairesi Reisi İbrahim Ertem : İddianamede Milli Korunma Kanununun elli dokuzuncu maddesinin üçüncü fıkrası gösterilmiş ve duruşma sırasıında müddeiumumilik tarafından maznunun tevkifi hakkındaki talebi reddedilmesi üzerine iddianamedeki elli dokuzuncu maddenin üçüncü fıkrası çizilerek birinci fıkrası yazılmış ve bu husus kalemce tevsik edilmiştir.
Sonradan yapılmış olan bu muamelenin kanun nazarında kıymeti olmamak lazımdır. Milli Korunma Kanununn altmış altıncı maddesinde yalnız elli dokuzuncu maddenin birinci ve ikinci fıkrasında yazılı suçlardan dolayı son tahkikatın mevkufen icrra edileceği tasrih edilmekte olduğundan mahza maznun hakkındaki duruşmanın mevkufen yapılmasını temin maksadının takip edildiği anlaşılmaktadır.
Çünkü elli dokuzuncu maddenin birinci fıkrasından tatbikini istilzam edecek ortada bir hadise de mevcut değildir. Binaenaleyh elli dokuzuncu maddenin üçüncü fıkrasındaki cezaya nazaran azami cürmü hakaret suçu teşkil etmektedir. Evvelce müttehaz tevhidi içtihat kararına göre işin tetkiki Dördüncü Ceza Dairesine ait olduğu mütalaasındayım.
Full & Egal Universal Law Academy