(492 S. K. m. 34)
Harç Tarifesi Kanununun 98 inci maddesi gereğince yol tazminatına istihkak için daire dışında masraf ihtiyarını icap ettirecek derecede uzunca bir mesafe katma lüzum olup olmadığı hususunda Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesinin 19.11.1947 tarih ve 13187/ 14320 ve Beşinci Ceza Dairesinin 21.1.1947 tarih ve 101/305 sayılı kararlarını havi ilamları arasında beliren uyuşmazlığın içtihadı birleştirme yoluyla çözülmesi Adalet Bakanlığı Ceza işleri Umum Müdürlüğünün 5.1.1948 tarih ve 2 sayılı yazısına atfen C. Başsavcılığının 8.1.1948 tarih ve 6 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni mezkur ilam örnekleri çoğaltılarak dağıtılmış ve 5.4.1950 tarihine rastlayan Çarşamba günü saat 9,30 da müzakerenin başlayacağı Genel Kurul üyelerine bildirilmişti.
Bugün toplanan Kurula elliiki zatın iştirak ettiği görülüp müzakere nisabının tahakkuk ettiği anlaşılmakla Birinci Başkan Halil Özyörük'ün Başkanlığında müzakereye başlanarak uyuşmazlık konusu kağıtlar Birinci Başkan tarafından okunduktan ve olayın özeti anlatıldıktan sonra, oylara başvurularak; sonuçta:
Tazminat ve vesait ücretinden tasarruf için mevzu Harç tarifesi Kanununun 99 uncu maddesinde (daireden ayrılma) halinin nazara alınmış olmasına mukabil 98 inci maddede (makamından ayrılma) tabiri kullanılmış olmasına göre vazife görmek için gidilen yerlerde kalınan müddet değil, makamından ayrıldığı dakikadan dönünceye kadar geçen süre nazara alınmış ve yol tazminatı verilebilmek için masraf ihtiyarını icap ettirecek uzunca bir mesafenin katedilmiş olması lazım geldiği hakkında 98 inci maddenin sarahati hilafında istisnai bir hüküm de sevkedilmemiş olduğundan vazife görmekle mükellef olmadıkları yerlerde yapacakları işler için makamından ayrılmış olan yargıç ve memurlara, uzunca bir mesafe katedip etmediklerine bakılmaksızın yol tazminatı verilmek lazım geldiğine 05.04.1950 tarihinde bir muhalife karşı oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy