(2004 S. K. m. 353) (1412 S. K. m. 305)
İstanbul avukatlarından Ömer Cemil tarafından verilen 1.10.1953 tarihli dilekçede İcra ve İflas Dairesi'nin 3.7.1953 ve 24.8.1953 tarihli kararları arasında mübayenet mevcut olduğundan bahisle keyfiyetin yüksek tevhidi içtihat müessesesine şevki talep edilmiş olmakla bahis mevzuu kararlar tetkik ve aşağıdaki karar ittihaz olunmuştur.
Filhakika 28.8.1953 tarihli daire kararında beş lira hafif para cezasıyla yüz lira vekalet ücretini ihtiva eden merci kararının, kabiliyeti temyiziyesi olmadığı mucip sebebiyle temyiz dilekçesi reddedilmiştir.
Diğer aynı mahiyette bir merci kararının ise dairenin 3.7.1953 tarihli kararıyla kabiliyeti temyiziyesi kabul edilerek tetkikat icra edildiği görülmüştür.
Binaenaleyh her iki daire kararı arasında mübayenet mevcut olduğu açıktır.
İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesi sarahatına göre tetik merciinin kararı, tefhim veya tebliğ tarihinden yeni gün içinde maznun veya şikayetçi ve C. Müddeiumumisi tarafından temyiz olunabilir. Bu madde mutlak olup Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305 inci maddesindeki takyidat nazara alınmaksızın tetkik merciinin cezaya taalluk eden bütün kararlarının kabili temyiz olacağını göstermektedir.
Binaenaleyh mezkür maddenin sarahati göz önünde tutularak merci tarafından verilen yirmi liradan aşağı para cezalarının da kabili temyiz olduğunu kabul etmek zaruridir.
Netice: İcra tetkik mercileri tarafından verilen cezaya müteallik yirmi liradan az veya çok para cezalarıyla diğer bütün ceza kararlarının kabili temyiz olduğuna 17.04.1957 tarihinde ittifakla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy