(818 S. K. m. 260) (YİBK 11.3.1959 T. 1957/23 E. 1959/10 K.)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, davalı vekili tarafından hüküm temyiz olunmuştur.
Davacı vekili davalının Mart 1988 ayı kira parasını ödemediğini, 29.3.1988 keşide 1.4.1988 tebliğ tarihli ihtarla kira parasının 30 gün içinde ödenmesini istediği halde ödemeyerek temerrüde düştüğünü iddia ederek iş bu davayı açmıştır.
Davalı vekilleri 1.10.1986 tarihi itibariyle kira paralarının davacıya elden ödendiğini, Mart 1988 kira parasını da oluşan teamül şartları dairesinde ve yasal süre içinde davacının ikametgahına ödenmek için götürüldüğü halde alınmadığını, bu hususu tanıkla ispat edeceklerini savunmuştur. 11.3.1959 tarih 23/10 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince davalının savunmasının tanıkla ispat olanağı vardır. Bu itibarla davalının göstereceği tanıkların dinlenmesi ve temerrüd olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin bundan sonra değerlendirilmesi gerekirken noksan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29.12.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy