(818 S. K. m. 260) (YİBK. 4.3.1968 T. 1962/14 E. 1968/7 K.)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
Davacı, tereke mümessili vekili, davalı ile yapılan kira sözleşmesinin 4. maddesinde yazılı olan su, elektrik, kapıcı gideri yönetim ve genel giderlerin kiracıya ait olduğu kararlaştırıldığı halde kendisine tebliğ edilen ihtara rağmen bu giderlere ait parayı 30 gün içinde ödememek suretiyle temerrüde düştüğünü iddia etmiştir.
Temerrüde konu edilen ve sözleşmenin özel şartlarının 4. maddesinde yazılı giderlerle ilgili paralar kira parası sayılmayacağı gibi kira parasının da bir cüz-ü mahiyetinde değildir. Sadece ortak giderlerden belli ve muyayyen hale gelmiş olan yakıt gideri kiraya dahildir. 4.3.1968 gün 14/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince temerrüde konu edilen giderlerin ödenmemesi temerrüd nedeniyle tahliyeye konu edilemeyeceğinden davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü usül ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 21.6.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy