(HGK 20.03.1974 T. 1970/1053 E. 1974/222 K.) (15. HD 10.06.1999 T. 1999/1658 E. 1999/2437 K.)
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Çekişme eser sözleşmesine dayalıdır. Davacı yüklenici varisi, davalı ise iş sahibidir, istem feshedilen sözleşme nedeniyle yapılan işin bedelidir. Sözleşmenin feshi halinde yanların verdiğini geri alması asıldır. Davacının murisi tarafından yapılan projelerin bedeli bunlara dair harç ile davalıdan kaldığı ileri sürülen şantiye binası, otopark için yatırılan ücret ve yıkım için yapılan giderler karşılığı istenmiştir.
Davalı cevabında sözleşmenin 9.md.de davacının kusuru halinde yapılanların bedelsiz olarak kendisine kalacağına dair hükme dayanmıştır. Bu hüküm cezai şart niteliğinde olup maliyeti itibariyle yüklenicinin ekonomik mahvına neden olabileceğinden BK.20/1.md. uyarınca geçersizdir. (YHGK. T. 20.03.1974, 1053-222; Y. 15. HD. T. 10.06.1999, 1658-2437). Davacı yüklenicinin yukarda sayılan edimlerini yerine getirdiği ve bunlar davalı yan için ekonomik değer taşıdığı kanıtlandığında, yapıldığı tarihteki rayiç bedellere göre davacıya ödeme yapılması gerekir. Bu kuraldan hareketle ileri sürülen işlerin yapıldığına dair kanıtların toplanması bilirkişi marifetiyle değerlerinin tesbiti sonucuna göre hükme gidilmesi gerekirken yazılı nedenlerle davanın reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.07.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy