(1086 S.K. m. 189)
Dava: Taraflar arasındaki "tapulama tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy Tapulama Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.10.1978 gün ve 1975/190 E. 1978/45 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.2.1979 gün ve 12808-1509 sayılı ilamıyla; (... Davalı taraf, nizalı parselin iskanen miras bırakanlarına verildiğini ileri sürmüşlerdir. Dosya içinde bulunan iskan kaydında davalı tarafa 6 parça taşınmazın verildiği belirtilmiş ise de; sınırları gösterilmemiştir. Ancak haritadaki sayıları açıklanmıştır. Uzman bilirkişi raporunda iskan yoluyla verilmiş 43, 53 ve 54 harita numaralı yerlerin arz üzerine uygulanmasının mümkün olmadığı mütalaa edilmiş ise de; harita sayısı belirtilen taşınmazların komşu taşınmazlara ait kayıtları araştırılmamış ve varsa o kayıtlarda davalı tarafın miras bırakanının sınır gösterilip gösterilmediği araştırılmamıştır. İskan yolu ile davalı tarafa yer verildiği, ancak tapuya tescil edilmediği ileri sürüldüğüne göre, bu iskan kayıtlarının onaylanmış kayıtlar olup olmadığı üzerinde incelenmek gerekir. Bu durumda, mahkemece uzman bilirkişi aracılığı ile defterler üzerinde yaptırılacak inceleme ile davalı tarafa iskanen yer verilip verilmediği, verilmişse, defterde sınırları bulunup bulunmadığı saptanmalı, sınırları bulunmadığı saptandığı takdirde, harita numarasına göre davalı tarafa iskanen yer verilip verilmediği, verilmişse, defterde sınırları bulunup bulunmadığı saptanmalı, sınırları bulunmadığı saptandığı takdirde, harita numarasına göre davalı tarafa verilen parsel ile komşu taşınmazlara ait kayıtlar da incelenerek o kayıtlarda davalı tarafın sınır gösterilip gösterilmediği araştırılmalı, iskanen verilen bu yerlerden hangisinin nizalı parseli kapsadığı açık ve kesin olarak saptanmalı, bundan sonra bütün deliler bir arada değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalılar vekili
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, tapulama tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Özel Dairenin yukarıya metni aynen alınan ilamıyla bozulmuştur. Ne var ki, yerel mahkeme bu kez, (...bir kısım davalılar vekili Avukat (A.S.) tarafından ilk kararın temyizine ilişkin olarak verilmiş bulunan 27.10.1978 günlü temiz dilekçesinin imzasız olduğundan ve bu durumda Özel Dairece esasen temyiz incelemesi yapılamayacağından...) söz ederek ve sadece bu gerekçe ile önceki kararında direnmiştir.
Gerçekten, dosya içinde bulunan 27.10.1978 günlü temyiz dilekçesi incelendikte, bu dilekçeyi düzenleyen vekilin mizasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bununla beraber, anılan dilekçenin hakim tarafından havale edildiği ve üstelik bu dilekçenin karşı taraf vekiline de tebliğ olunduğu ve dosyanın, kararın süresinde temyiz edildiğinden bahisle bir sevk yazısı ile Yargıtay'a gönderilmiş olduğu görülmektedir. Yine, havale edilen temyiz dileçesinin birinci nüsha olmayıp, örnek olduğu ve dolayasıyla hasma tebil edilen dilekçenin imzalı asıl nüsha olması ihtimali de mevcuttur. Böyle olmasa dahi, bir dilekçenin imzasız bulunması, o dilekçenin Usul Hukuku yönünden geçersiz olmasını gerektirmez. Bu gibi durumlarda dilekçeyi düzenleyen kişinin mahkemeye çağrılıp, durumun kendisinden sorulması ve imza noksanının tamamlattırılması gerekir. Çünkü, bir kimes, kendi yazdığı veya başkasına yazdırdığı temyiz (veya dava) dilekçesini mahkemeye vermek ve gerekli harç ve giderleri yatırmak suretiyle, kararı temyiz etmek (veya dava açmak) hususundaki iradesini açıkça bildirmiş demektedir. Hal böyle olunca, dilekçesini imzalamayı unutmuş olması olgusuna, dilekçenin geçrsiz sayılması gibi bir müeyyide uygulanması çok ağır bir sonuçtur. Bu durumda mahkemenin, yukarıda da belirtildiği veçhile, temyiz (veya dava) dilekçesindeki imza noksanının tamamlaması için dilekçeye imkan vermesi, yararlar dengesine de en uygun olan çözüm yoludur. Kaldı ki, imzasız temyiz (veya dava) dilekçesini alan ve karşı tarafa tebliğe gönderen mahkeme de, bu imza noksanından dolayı tamamen kusursuz sayılamaz (Bki Kuru - Hukuk Muhakemeleri Usulü - 4. baskı - Cilt: II - Ankara - 1980, Sayfa: 1106 vd.). Nitekim, Yargıtay'ın son kararlarında da aynı ilke benimsenmiş bulunmaktadır. (CGK. 20.5.1968 gün, 212/192 s.; 2. H.D. 15.1.1971 gün, 4294/234 s.; 8. H.D. 8.12.1976 gün, 4717/9620 s.; İİD. 15.10.1963 gün, 10745/10916 sayılı kararları).
O halde, mahkemenin mümeyyizler vekilini çağırıp anılan temyiz dilekçesinin kendisi tarafından verilip verilmediğini sorması ve imza noksanıın tamamlattırması gerekirken, "imzasız temyiz dilekçesine istinaden hükmün bozulamayacağından" söz ederek ve sadece bu gerekçe ile eski kararda direnmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, öteki yönlerin şimdilik incelenmesine gerek bulunmadığına, 6.4.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy