(743 S. K. m. 4, 143, 152) (2. HD. 04.05.1976 T. 1976/3577 E. 1976/3856 K.)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin taktirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Medeni Kanunun 143/1. maddesi mevcut ve hatta muntazar (beklenen) bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kabahatsiz karı veya kocanın, kabahatli olan taraftan maddi tazminat isteyebileceğini, 152. maddeside, evin seçimi, karı ve çocukların uygun biçimde geçindirilmesinin kocaya ait olduğunu öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda kadının hiçbir kusurunun olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu kadın, en az eşinin desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet ilkesi (M.K. Md.4) dikkate alınarak kadın yararına uygun bir maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Medeni Kanunun 143/2. maddesi boşanmaya sebebiyet vermiş olan hadiseler, kabahatsiz karı veya kocanın şahsi menfeatlerini ağır bir surette haleldar etmiş ise, hakimin manevi tazminata hükmedebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden tarafların 1993 senesinde evlendikleri dava tarihine kadar geçen iki senelik süre zarfında cinsel ilişkiye giremedikleri anlaşılmaktadır. Bu durumun kadında ruhsal çöküntü yrattığı kuşkusuzdur. Mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak kadın yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Açıklanan husus üzerinde durulmaması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün iki ve üçüncü bentlerde gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise ONANMASINA temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY: "Mevcut ve hatta muhtazar bir menfeati boşanma yüzünden haleldar olan kabahatsiz karı veya kocanın kabahatli olan taraftan münasip maddi bir tazminat talebine hakkı vardır" (MK.143/1)
"Boşanmaya sebebiyet vermiş olan hadiseler kabahatsiz karı veya kocanın şahsi menfaatlerini ağır bir surette haleldar etmiş ise hakim manevi namıyla muayyen bir Meblağ dahi hükmedebilir". (MK.143/2)
Manevi tazminata hükmedebilmek için boşanmaya sebeb olan olayların kusursuz eşin yaşam alanında etkiler doğurması, "onun derin üzüntü, elem, ağır utanç, onur kırıklığı, psikolojik buhran ve sarsıntı, yaşam sevincinin yitirilmesi gibi sonuçlarla karşı karşıya" bırakma gibi etkiler yaratmalıdır. Bu haller dahi manevi tazminatın hüküm altına alınması için yeterli değildir. Ortaya çıkan manevi acı çöküntü ağır olmalıdır. Adeta kişi kimsenin yüzüne bakmıyacak toplum içine çıkmıyacak yaşamdan hiçbir zevk almayacak duruma girmelidir.
Tarafların cinsel ilişki kuramamaları sebebiyle vaki boşanmada kadının kusursuz ve ağır bir manevi zarara uğradığını kabul etmek mümkün olmaz. Nitekim dairemiz 02.07.1991 günlü 5975-9781 sayılı ve 04.05.1976 günlü 3577-3856 sayılı kararlarında cinsel ilişki kurulmamasının manevi tazminatı gerektiren boşanma sebebi olmadığını kabul etmiştir.
Kadına maddi manevi tazminat verilmesi gerektiği yönündeki çoğunluğun düşüncelerine bu sebeplerle katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy